Ostrzałka do haków – kiedy ostrzyć, a kiedy wymienić hak

Kamień (arkansas, karborund) – klasyczny, drobnoziarnisty, z rowkiem na grot; tani, powolny, wymaga wyczucia. Diamentowa (płytka lub pręt z nasypem diamentowym, gradacja drobna) – najszybsza i najpopularniejsza, ostrzy nawet twarde haki sumowe; z rowkiem „V” prowadzącym grot pod stałym kątem. Ceramiczna – drobna, do „dociągania” ostrza, nie do odbudowy grotu. Pilnik do haków – płaski, drobny, do dużych haków sumowych i kotwiczek morskich. Ostrzałki kieszonkowe ze smyczą i osłoną – do kamizelki spinningisty; dwustronne (gruba / drobna gradacja). Z rowkiem – prowadzi grot i chroni przed spłaszczeniem; bez rowka – wymaga trzymania kąta ręką. Elektryczne i obrotowe – do dużych ilości haków w domu, nie nad wodą.

Spinning na szczupaka, sandacza, jerki i woblery z kotwiczkami: diamentowa kieszonkowa z rowkiem na smyczy – kotwiczki tępią się o kamienie co kilkanaście rzutów, a wymiana każdej kosztuje więcej niż ostrzałka. Sum: pilnik lub gruba diamentowa – haki 6/0–10/0 z grubego drutu ostrzy się, nie wymienia. Trolling, morze: diamentowa dwustronna. Karp, feeder, spławik: ostrzałka raczej nie – haki cienkie, chemicznie ostrzone wymień; wyjątek: zaawansowani karpiarze ostrzą ręcznie haki pod konkretny kształt grotu drobnym pilnikiem i zabezpieczają lakierem. Zasada: ostrz haki z grubego drutu i kotwiczki; wymieniaj cienkie i drogie powlekane. Wody, gdzie kamieniste dno tępi haki, pokazuje katalog: łowiska na zbiornikach zaporowych w całej Polsce.

• Drobna gradacja (diament 400–600 i wyżej) – gruba ściera za dużo i zostawia zadziory.
• Rowek prowadzący grot – powtarzalny kąt, mniejsze ryzyko spłaszczenia ostrza.
• Rozmiar kieszonkowy ze smyczą – ostrzałka w torbie w aucie nie ostrzy nad wodą.
• Osłona na nasyp diamentowy (ściera inne rzeczy w kieszeni).
• Dwustronna (grubsza do odbudowy, drobna do wykończenia) dla sumiarzy i trollingowców.
• Nie potrzebujesz kilku – jedna dobra diamentowa z rowkiem obsługuje wszystko od kotwiczek po haki sumowe.

Test: przeciągnij grot po paznokciu pod lekkim kątem – ostry zaczepia i zostawia rysę, tępy ślizga się. Ostrzenie: hak nieruchomo (w szczypcach lub w palcach), ostrzałka pod kątem ok. 20–30° do grotu, ruch od kolanka do czubka (nie tam i z powrotem), po kilka ruchów z każdej strony grotu (trzy płaszczyzny – spód i dwa boki), bez nacisku; sprawdź paznokciem po trzech ruchach – za dużo zdejmuje ostrze. Kotwiczki ostrz po jednym grocie, resztę trzymając w szczypcach (szczypce). Grotu wygiętego nie prostuj (pęknie) – wymień kotwiczkę. Po ostrzeniu hak traci powłokę antykorozyjną – wysusz po łowieniu, ewentualnie kropla oleju; kotwiczki na woblerach sprawdzaj po każdym kontakcie z dnem.