Węzły łączące – pętla w pętlę, grinner, chirurgiczny i albright

• Dwie linki do połączenia: żyłka, plecionka lub fluorocarbon, każda z 20–30 cm zapasu na wiązanie
• Do pętli w pętlę: gotowe pętle na obu końcach (podwójna ósemka albo pętla z artykułu Węzły do krętlika)
• Woda do zwilżenia i ostre nożyce; przy albrighcie wygodnie jest coś, o co zaczepisz pętlę grubszej linki

1. Pętla w pętlę. Obie linki kończą się pętlami. Przełóż pętlę przyponu przez pętlę linki głównej, a następnie przeciągnij przez pętlę przyponu cały przypon z hakiem (albo koszyk, jeśli łączysz pętlę z koszykiem). Pociągnij za obie linki, aż pętle zaczepią się o siebie prosto – jak dwa ogniwa łańcucha. Tak wpinasz przypon w loop rigu i paternostrze oraz przypon muchowy w pętlę sznura.

2. Podwójny grinner. Ułóż obie linki równolegle, końcami w przeciwne strony, z zakładką 20–25 cm. Końcem pierwszej linki zawiąż grinner wokół drugiej (pętla, 4–6 zwojów przez pętlę, zaciągnij za koniec). Powtórz końcem drugiej linki wokół pierwszej. Zwilż i pociągnij za obie linki główne – oba węzły zsuną się do siebie i zablokują. Na grubszej lince wystarczą 4 zwoje, na cieńszej 6; na plecionce 8.

3. Chirurgiczny. Ułóż obie linki równolegle z zakładką 15–20 cm. Trzymając je razem, zawiąż węzeł prosty, ale przed zaciągnięciem przełóż oba końce przez pętlę jeszcze raz (dwa przełożenia; przy fluorocarbonie trzy). Zwilż i zaciągnij powoli za wszystkie cztery końce naraz. Węzeł jest gruby i nie przejdzie gładko przez przelotki, za to trzyma linki o różnicy grubości nawet 1:3.

4. Albright. Z grubszej linki zrób pętlę (złóż ją podwójnie). Cieńszą linkę przełóż przez pętlę, zostaw 15 cm końca i owiń go 10 razy wokół obu ramion pętli i własnej linki, posuwając się od otwartych końców pętli w stronę jej zgięcia. Koniec wyprowadź przez pętlę tą samą stroną, którą wszedł. Zwilż, zsuń zwoje ku zgięciu pętli i zaciągnij najpierw za cieńszą linkę, potem za obie. Przytnij koniec grubszej linki blisko, cieńszej na 3 mm.

Pociągnij za obie linki w przeciwne strony, mocno, dwa, trzy razy: połączenie nie może się przesunąć ani „trzasnąć”. Pętla w pętlę ma wyglądać jak dwa ogniwa – jeśli jedna pętla jest przełożona w ósemkę przez drugą, zaczepienie przetrze się na pierwszej dużej rybie. W podwójnym grinnerze oba węzły mają dotykać się po zsunięciu, a końce wychodzić w przeciwne strony. Chirurgiczny i albright obejrzyj pod kątem: cieńsza linka nie może wrzynać się w grubszą ani wyginać jej pod kątem prostym. Połączenie, które ma przechodzić przez przelotki (przypon strzałowy, plecionka–fluorocarbon), przeciągnij kilkakrotnie przez szczytówkę – jeśli szarpie i haczy, zmień węzeł na gładszy (albright, podwójny grinner lub FG z artykułu Węzły do plecionki).

• Przypon z pętelką do montażu feederowego, przypon muchowy do sznura – pętla w pętlę.
• Żyłka–żyłka podobnej grubości, żyłka–fluorocarbon – podwójny grinner.
• Tippet–przypon, dwie linki różnej grubości, szybko w terenie – chirurgiczny.
• Plecionka–żyłka strzałowa, backing–sznur muchowy, plecionka–gruby fluorocarbon – albright.
• Przelotki muszą być czyste (daleki rzut, spinning z cienką plecionką) – FG albo podwójny grinner, nie chirurgiczny.

• Pętla w pętlę przełożona „na krzyż” (ósemka zamiast dwóch ogniw) – przecina się przy obciążeniu.
• Podwójny grinner zaciągnięty za końce, nie za linki główne – węzły zostają luźne i nie zsuwają się do siebie.
• Chirurgiczny z jednym przełożeniem (zwykły węzeł prosty) – puszcza przy 50 % wytrzymałości żyłki.
• Albright ze zwojami owiniętymi w stronę otwartych końców pętli i wyjściem z drugiej strony – zsuwa się z pętli.
• Zbyt krótkie końce przy wiązaniu (poniżej 15 cm zakładki) – ostatnie zwoje wychodzą krzywo i węzeł nie dociska się równo.