Węzły muchowe – gwoździowy, chirurgiczny, pętelkowy i pętla przyponu

• Sznur muchowy na kołowrotku muchowym, przypon koniczny 9 stóp i tippet 0,10–0,20 mm (żyłka albo fluorocarbon)
• Do gwoździowego: cienka rurka (słomka, pusty wkład długopisu, rurka do nail knota) albo gwóźdź, od którego węzeł wziął nazwę
• Cążki na smyczy i woda do zwilżania – nad rzeką nie ma czasu na szukanie nożyczek
• Mucha z oczkiem: sucha, nimfa, streamer albo tuba

1. Gwoździowy (sznur–przypon). Przyłóż rurkę do końca sznura, a wzdłuż nich gruby koniec przyponu. Owiń przyponem 5 razy wokół sznura i rurki, ciasno obok siebie, w stronę końca sznura. Przełóż koniec przyponu przez rurkę (od strony zwojów do końca sznura), wysuń rurkę i zaciągnij, ciągnąc za oba końce przyponu, aż zwoje wgryzą się w powłokę sznura. Przytnij sznur i koniec przyponu przy węźle; kropla kleju UV lub lakieru wygładzi połączenie do przelotek.

2. Chirurgiczny (przypon–tippet). Ułóż końcówkę przyponu i tippet równolegle z zakładką 15 cm. Trzymając je razem, zawiąż węzeł prosty i przed zaciągnięciem przełóż oba końce przez pętlę jeszcze raz (przy fluorocarbonie trzy razy). Zwilż i zaciągnij równo za cztery końce. Tippet dowiązujesz o długości 40–60 cm i skracasz z każdą zmianą muchy; gdy zostanie 20 cm, dowiąż nowy.

3. Pętelkowy (non-slip loop) do streamera. Zawiąż na tippecie luźny węzeł prosty 10–15 cm od końca. Przełóż koniec przez oczko muchy i z powrotem przez węzeł prosty – tą samą stroną, którą z niego wyszedł. Owiń koniec 3 razy (na grubej żyłce 2) wokół tippetu powyżej węzła i wróć przez tę samą pętlę węzła prostego. Zwilż, zaciągnij za koniec, potem za tippet – powstanie pętla 5–10 mm, która nie zaciska się na oczku. Mucha na pętli pracuje całym ciałem: streamer wije się, tuba i popper skręcają na pauzie.

4. Pętla perfection na końcu przyponu. Zrób z grubego końca przyponu pętlę, przekładając koniec pod linką główną, potem drugą, mniejszą pętlę nad pierwszą; przełóż koniec między pętlami i wyciągnij mniejszą pętlę przez większą. Zaciągnij – pętla leży dokładnie w osi przyponu, bez skrętu na bok. Taką pętlę wpinasz pętla w pętlę w fabryczną (spawaną) pętlę sznura: przypon wymieniasz w sekundę i nie wiążesz gwoździowego nad wodą.

Gwoździowy pociągnij z całej siły – zwoje nie mogą zsunąć się ze sznura ani przesunąć; prawidłowo zaciągnięte wgryzają się w powłokę tak, że widać delikatne przewężenie. Przeciągnij połączenie przez szczytówkę: ma przejść bez zaczepienia; jeśli haczy, przytnij końce bliżej i dodaj kroplę lakieru. Chirurgiczny po zaciągnięciu ma oba końce wychodzące w przeciwne strony i węzeł, który nie przesuwa się po tippecie. Pętelkowy sprawdź palcem: pętla ma zostać otwarta po mocnym szarpnięciu za tippet; jeśli zacisnęła się na oczku, koniec wszedł do węzła prostego z niewłaściwej strony. Pętlę perfection obciąż muchą i obejrzyj z boku: ma leżeć w osi przyponu, a nie odchylać się jak w zwykłej ósemce.

• Sznur–przypon na stałe – gwoździowy; wymienne przypony – pętla sznura + pętla perfection, pętla w pętlę.
• Przypon–tippet – chirurgiczny (dwa przełożenia na żyłce, trzy na fluorocarbonie); podwójny grinner, gdy linki są podobnej grubości.
• Sucha mucha, nimfa, jig nimfowy – clinch ulepszony; mucha ma wisieć prosto na tippecie.
• Streamer, tuba, popper, mucha na drapieżnika – pętelkowy; na grubym przyponie 0,30–0,40 mm 2 zwoje zamiast 3.
• Backing–sznur – albright; backing do szpuli – arbor (Węzły do plecionki).

• Gwoździowy z luźnymi zwojami (owijane nie obok siebie, tylko na zakładkę) – ślizga się po sznurze i zdziera powłokę.
• Chirurgiczny z jednym przełożeniem – zwykły węzeł prosty, który puszcza przy pstrągu na 0,12 mm.
• Pętelkowy z końcem wprowadzonym do węzła prostego z drugiej strony – pętla zaciska się przy pierwszym szarpnięciu.
• Tippet dowiązany do zbyt cienkiego końca przyponu (różnica grubości 1:3) – chirurgiczny trzyma, ale pętla energii rzutu „łamie się” w tym miejscu.
• Sucha mucha na pętli – pętla przewraca muszkę na wodzie; na suchą zawsze clinch do oczka.