Streamer – duża mucha imitująca rybkę, pijawkę lub żabę

Miękkie materiały pulsują przy każdym ściągnięciu i „oddychają” w pauzie – streamer wygląda żywo, nawet gdy stoi; główka (stożek, koralik, oczka z łańcuszka) daje wagę i ruch w pionie (nurkuje przy ściągnięciu, unosi się w pauzie – jig), a sylwetka decyduje, co ryba widzi: wąska i srebrna – ukleja, gruba i ciemna – pijawka lub głowacz, płaska z pianką – żaba lub mysz na powierzchni. Duża ryba atakuje streamer z zasadzki – przy brzegu, na końcu łuku, pod łodzią – zwykle w momencie zmiany tempa lub zatrzymania. Branie czuć w ręce trzymającej sznur; zacięcie szarpnięciem sznura.

Rzeki górskie wiosną (wysoka, mętna woda po roztopach) i jesienią (duże pstrągi przed tarłem), o zmierzchu i w pochmurne dni cały sezon; rzeki nizinne na klenie i bolenie od maja do października, okonie jesienią; jeziora wiosną i jesienią na okonie i szczupaki z brodzenia, łodzi lub belly boata. Streamer wygrywa, gdy nic nie wylatuje, woda jest wysoka lub mętna, a celem jest duża ryba. Troć i łosoś – osobne wzory: Muszka trociowa i łososiowa. Rzeki z kleniem i pstrągiem pokazuje katalog: łowiska z kleniem w całej Polsce.

Rozmiar: 4–6 cm na pstrągi w potokach i okonie (haki 6–10); 7–10 cm na duże pstrągi, klenie, bolenie (haki 2–4, często z główką); 12–20 cm na szczupaki (haki 1/0–4/0, często dwuhakowe, artykułowane). Wzory na start: Woolly Bugger (czarny, oliwkowy – pijawka, uniwersalny), Zonker (królik – rybka), Muddler Minnow, sculpin (głowacz) z ciężką główką na dno, Clouser Minnow (biało-srebrny, oczka z łańcuszka – ukleja, boleń), artykułowane „króliki” i Deceiver na szczupaka, mysz z pianki na noc. Waga: nieobciążone na płytką wodę i sznur tonący; stożek lub koralik na nurt i rynny; wolfram na głęboko. Kolor: czarny i oliwkowy w mętnej wodzie i o zmierzchu, biały i srebrny w czystej, pomarańcz i żółty w brązowej wysokiej wodzie, naturalny (okoń, płoć) na jeziora. Materiał: marabut – najwięcej ruchu, krótkie życie; królik – puls i trwałość; syntetyki – nie nasiąkają, lekkie w rzucie dużych wzorów.

Przypon krótki (1–1,5 m), gruby: fluorocarbon 0,25–0,30 na pstrągi i klenie, 0,40 na bolenie, stalka lub 0,70+ na szczupaki; węzeł pętelkowy (węzły muchowe) – swoboda ruchu. Sznur pływający WF na płytką wodę, sink tip lub tonący na rynny i jeziora. Sprzęt: wędka muchowa #6–#7 na streamery do 10 cm, #8–#9 na szczupakowe. Dwa streamery: duży na końcu, mały na odczepie 40 cm wyżej. Po każdej rybie sprawdź hak i materiał – zęby szczupaka strzępią.

• Jednostajne ściąganie – brania są przy zmianie rytmu i w pauzie.
• Za cienki przypon – duże ryby biorą w ruchu, zrywają 0,16; 0,25+.
• Streamer w toni nad rybami – w głębokiej rynnie ciężka główka lub tonąca końcówka.
• Zacięcie wędką – mucha wylatuje z pyska; strip set sznurem.
• Za mały na szczupaka – 6 cm bierze okonie; na szczupaki 12 cm+.