Bezpieczeństwo nad wodą – brzeg, brodzenie, burza, noc

Ostrogi na dużych rzekach to kamienie pokryte śluzem glonów – śliskie jak lód, a między nimi głębokie szczeliny. Chodź po nich w butach z twardą, rzeźbioną podeszwą, nigdy w klapkach, zawsze patrząc pod nogi; po deszczu i przy wysokiej wodzie, gdy kamienie są zalane, zostań na brzegu. Strome brzegi gliniaste i piaszczyste obrywają się bez ostrzeżenia – nie stawaj na krawędzi podmytej skarpy; podmyte brzegi na zakolach rzek (opisane w artykule o czytaniu rzeki nizinnej) obrywają się najczęściej. Na pomostach i kładkach sprawdź deski, zanim staniesz z ciężkim sprzętem.

Wodery z pasem zapiętym w talii (woda nie wlewa się do środka po upadku), kij do brodzenia, okulary polaryzacyjne pokazujące dno, brodzenie w poprzek nurtu i lekko w dół, małymi krokami, bez odrywania obu nóg naraz – to podstawy w rzece górskiej (artykuł Rzeka górska). Nie brodź w wodzie, której dna nie widzisz, w nurcie powyżej kolan i w mętnej, przybierającej wodzie. Rzeka górska po deszczu w górach potrafi podnieść się o metr w godzinę – obserwuj kolor wody i to, czy poziom rośnie (patyk wbity przy brzegu). Jeśli upadniesz w nurcie: nogi w dół rzeki, na plecach, nie walcz z prądem, kieruj się do brzegu po skosie.

Wędka węglowa to piorunochron trzymany w ręce nad otwartą wodą. Gdy słyszysz grzmot, chowaj sprzęt i odejdź od wody do samochodu lub budynku – nie pod samotne drzewo, nie pod parasol wędkarski. Wracaj po pół godzinie od ostatniego grzmotu. Linie energetyczne nad brzegiem: wędka 3–4 m i rzut to wystarczająco, żeby dotknąć przewodu – patrz w górę, zanim rozłożysz sprzęt, i nie wyciągaj zaczepionej o przewód linki. Zmiany pogody zapowiada ciśnienie i prognoza w wizytówce łowiska – sprawdź ją przed wyjazdem.

Nocą: czołówka z zapasowymi bateriami, stanowisko poznane za dnia (droga do wody, korzenie, dziury), telefon naładowany, ktoś wie, gdzie jesteś i kiedy wracasz. Samotne łowienie na odludziu – zostaw lokalizację bliskim; wypadek bez świadków to najgroźniejszy scenariusz. Alkohol i woda nie idą w parze – większość utonięć wędkarzy ma ten wspólny mianownik. Zimą i wczesną wiosną: zimna woda zabija w minuty (szok termiczny), więc przy brodzeniu i łowieniu z ostróg zimą zasady są ostrzejsze. Latem: słońce odbite od wody, czapka, krem, woda do picia; udar słoneczny na pomoście bez cienia to realny wypadek.

• Buty na ostrogi, pas w woderach, kij do brodzenia, czołówka, apteczka (plastry, bandaż, woda utleniona, cęgi do haka), telefon w wodoszczelnym pokrowcu.
• Przed wyjazdem: prognoza i stan wody; w razie burzy – plan ucieczki.
• Nie wchodź do wody po sprzęt ani po rybę; żaden zestaw nie jest tego wart.
• Łowiąc z dziećmi – kamizelka na pomoście i ostrodze, bez wyjątków.
• Numer alarmowy 112; nad jeziorami i zalewami WOPR; w górach GOPR/TOPR. Wizytówki łowisk w katalogu podają kontakt do właściciela i dojazd – przy wypadku to oszczędza minuty: mapa łowisk.