Przynęta

Kastery – poczwarki na większą płoć i leszcza

Kastery to białe robaki, które przepoczwarczyły się w brązowe, twarde „beczułki” wielkości ziarna ryżu. Nie poruszają się, nie wylewają po przebiciu i mają zupełnie inny zapach niż larwy – lekko orzechowy, który biała ryba uwielbia. Przede wszystkim selekcjonują: drobnica, która rzuca się na robaki, kastery często zostawia w spokoju, a większa płoć, leszcz, lin i okoń biorą je chętnie. To przynęta zawodników i wędkarzy, którzy mają dość uklejek.

Jak działa

Kaster jest sztywny i gładki, więc trzyma się haka przez wiele brań drobnicy, a ryba, która go zassie, nie czuje drutu – skorupka maskuje hak. Świeże kastery (jasnobrązowe) toną; starsze (ciemne) pływają, co pozwala wyważyć przynętę tak, by unosiła się nad dnem albo opadała bardzo wolno – kombinacja tonącego i pływającego kastera na haku to klasyczna przynęta na płoć w przepływance. Zapach poczwarek rozchodzi się w zanęcie i zatrzymuje ryby w jednym miejscu dłużej niż żywe robaki.

Kiedy stosować

Od późnej wiosny do jesieni, w ciepłej wodzie, gdy drobnica jest aktywna i trzeba ją „przeskoczyć”; na płoć w przepływance i na feeder w rzekach, na leszcza i lina w jeziorach i kanałach, na okonia przy pomostach. Typowe cele: duża płoć, leszcz, lin i okoń. W zimnej wodzie biorą gorzej niż robaki i ochotka – ryby wolą wtedy ruch. Gdzie płoć jest gatunkiem przewodnim, pokazuje katalog: łowiska z płocią w całej Polsce.

Jak dobrać

Kolor mówi o wieku: jasne, miękkie kastery – świeże, tonące, do haka; ciemne, twarde – starsze, pływające, do wyważania i nęcenia. Kupuj kastery jędrne, bez białych (niedojrzałych) i bez much; przechowuj w lodówce, w zamkniętym pojemniku z wilgotną szmatką – bez dostępu powietrza nie ciemnieją tak szybko; nad wodą w cieniu, w zamkniętym pudełku, bo na słońcu i powietrzu „przechodzą” w ciągu godzin. Kastery z własnych robaków: zostaw część robaków w cieple na kilka dni, przesiewając poczwarki co rano. Barwione (czerwone) kastery – na mętną wodę i zawody.

Jak uzbroić

Jeden, dwa kastery na haku nr 16–20, nadziane tak, żeby hak był w środku poczwarki (grot wychodzi tuż przy skorupce) – ryba nie powinna poczuć drutu. Na leszcza trzy, cztery na haku nr 14, albo „kanapka” z robakiem czerwonym. Pływający kaster plus tonący na jednym haku równoważą ciężar drutu i dają wolne opadanie. W nęceniu: garść kasterów w zanęcie na płoć albo podawane procą co kilka minut w przepływance – drobny, regularny deszcz, nie wiadro; na feeder w koszyku zamkniętym.

Typowe błędy

  • Kastery na słońcu – w godzinę stają się czarne i pływają wszystkie; pojemnik zamknięty, w cieniu.
  • Grot wystający za daleko – ryba czuje drut; hak schowany w skorupce.
  • Nęcenie robakami, łowienie kasterami – ryby uczą się robaków; nęć tym, co na haku.
  • Zbyt duży hak – poczwarka pęka; hak cienki, mały.

Najczęstsze pytania

Dlaczego ryby skubią kaster i nie biorą? Najczęściej to drobnica, której kaster jest za duży – i o to chodzi; poczekaj na większą rybę albo załóż dwa kastery, żeby zniechęcić maluchy jeszcze bardziej.

Czy kastery można mrozić? Tak, do nęcenia – po rozmrożeniu nie nadają się na hak, ale w zanęcie działają jak świeże.

Gdzie to wykorzystać

Kastery są najlepsze tam, gdzie białej ryby jest dużo, a drobnica przeszkadza: rzeki nizinne, kanały, jeziora. W katalogu sprawdzisz łowiska z płocią, łowiska z leszczem i łowiska z linem z informacją o dozwolonych przynętach i nęceniu.

Powiązane