Pstrąg źródlany – barwny przybysz z Ameryki w zimnych potokach

Grzbiet oliwkowo-zielony z jasnym, robaczkowym (marmurkowym) wzorem – żółtawe wężyki na ciemnym tle, przechodzące na płetwę grzbietową i ogonową; boki z żółtymi i czerwonymi kropkami otoczonymi niebieskimi obwódkami; brzuch pomarańczowy do czerwonego (jaskrawy u samców w czasie tarła); płetwy dolne czerwonawe z białą krawędzią i czarną linią za nią – cecha rozpoznawcza golców; pysk duży, drobne łuski. Od pstrąga potokowego odróżnia go robaczkowy wzór grzbietu i białe krawędzie płetw (potokowy – czerwone kropki w jasnych obwódkach, bez wzoru na grzbiecie); od tęczowego – brak różowej wstęgi i czarnych kropek. Typowe rozmiary to ryby długości dłoni do przedramienia; w stawach hodowlanych większe.

Najzimniejsze, najczystsze odcinki potoków górskich w Karpatach (dopływy Dunajca, Popradu, Raby, Soły, Skawy) i Sudetach (dopływy Bobru, Kwisy, Nysy Kłodzkiej), często powyżej stanowisk pstrąga potokowego, w wodzie źródliskowej do kilkunastu stopni latem; stawy pstrągowe i łowiska komercyjne w górach i na Pomorzu (zarybienia); czasem zimne jeziorka i zbiorniki górskie. Stanowiska: dołki pod kaskadami, podmyte brzegi, cień gałęzi, zastoiska w potoku – jak pstrąg potokowy, ale mniej wymagający co do kryjówek. Czytanie potoku – Rzeka górska.

Owady wodne i lądowe, larwy, kiełże, drobne ryby, ikra – żarłoczny i mało ostrożny: bierze w ciągu dnia, w pełnym słońcu i mimo widocznego wędkarza; sezon od wiosny do jesieni, z tarłem późną jesienią (okres ochronny jak u innych łososiowatych); w ciepłej wodzie powyżej kilkunastu stopni cierpi i przestaje żerować – nie łów go w upale. Brania zdecydowane, często kilka ryb z jednego dołka.

Mucha – sucha mucha (atraktory, chrząszcze, jętki 12–16 – źródlany bierze suche muchy chętniej niż jakikolwiek pstrąg), nimfa w dołkach, mały streamer; ultralight – małe obrotówki i woblery 3–4 cm pod prąd w dołkach, z krótkiego dystansu. Zestaw lekki, krótka wędka (potoki wąskie i zarośnięte), ciche podejście od dołu – choć źródlany wybacza więcej niż potokowy. Hol krótki, wypuszczanie bez wyjmowania z wody; na łowiskach komercyjnych – według regulaminu. Łowiska pstrągowe pokazuje katalog: łowiska z pstrągiem tęczowym w całej Polsce.

Suche muchy jaskrawe i duże (Royal Wulff, Stimulator, chrząszcz z pianki, mrówka), nimfy z koralikiem 12–16, małe streamery; błystki obrotowe nr 0–1 (złote, miedziane, z czerwonymi kropkami), woblery minnow 3–4 cm; na komercyjnych – pasty pstrągowe i ciasto, gdzie dozwolone. Źródlany jest mało wybredny – liczy się podanie w dołek, nie wzór.

Mucha: #2–#4, 7–8 ft (krótka na zarośnięte potoki), sznur pływający, przypon 2–2,5 m, tippet 0,12–0,14; spinning: UL 1,5–1,8 m do 5 g, kołowrotek 1000, plecionka 0,06 z przyponem fluorocarbonowym 0,16 lub żyłka 0,14; haki pojedyncze bezzadziorowe (często wymagane), podbierak gumowy, spodniobuty.

Pstrąg źródlany ma w wodach PZW wymiar ochronny, okres ochronny (jesień–zima) i limit dobowy jak inne łososiowate; jako gatunek obcy w części wód jest celowo redukowany (brak ochrony lub zachęta do zabierania), w innych traktowany jak pstrąg – zasady różnią się między okręgami i łowiskami; kontekst gatunków obcych i chronionych opisuje Gatunki chronione w Polsce; aktualne wartości sprawdzisz na stronach Wymiary i okresy ochronne oraz Limity dobowe. Rekordowe okazy: Rekordy Polski.

Dane mogą być nieaktualne. Przed połowem zawsze sprawdź aktualny regulamin PZW oraz regulamin konkretnego łowiska – okręgi i łowiska mogą stosować własne, bardziej restrykcyjne zasady.