Zestaw sumowy odległościowy – montaż z pływakiem podwodnym bez bojki

• Plecionka główna 0,40–0,60 mm na wędce sumowej z multiplikatorem lub dużym kołowrotkiem
• Przelotka z agrafką (koralik z klipsem albo krętlik przelotowy) i ciężarek 150–250 g przy rzucie, 100–150 g przy wywózce
• Koralik gumowy amortyzujący i krętlik o wytrzymałości co najmniej 100 kg
• Przypon z plecionki sumowej 0,80–1,2 mm, 1–1,5 m, albo kevlar na łowiskach z ostrymi krawędziami
• Pływak podwodny (owalny, 15–30 g wyporności) nasuwany na przypon
• Hak sumowy 5/0–8/0 i kotwiczka nr 1–2/0 na krótkim odcinku do żywca; nić elastyczna do kalmara
• Przynęta: żywiec sumowy, kilka pijawek albo kalmar

1. Nasuń przelotkę z ciężarkiem, koralik i zawiąż krętlik. Na plecionkę główną nasuń przelotkę z agrafką (ciężarek zapinasz do niej na końcu), pod nią koralik gumowy, a na końcu zawiąż mocny krętlik węzłem z artykułu Węzły do plecionki. Przelotka biega po lince – przy braniu sum nie czuje ciężaru, a po zerwaniu ołów zostaje na dnie, nie na rybie.

2. Zrób przypon z pływakiem podwodnym. Do krętlika zawiąż 1–1,5 m plecionki sumowej, nasuń na nią pływak podwodny i zablokuj go stoperem lub węzłem 20–30 cm przed hakiem, który wiążesz na końcu węzłem Palomar. Pływak ma unieść przynętę nad dno, ale nie podnosić całego przyponu – dobierz wyporność do przynęty: do żywca większą, do pijawek mniejszą.

3. Uzbrój przynętę. Żywca zakładasz hakiem przez górną wargę, a kotwiczkę na krótkim odcinku wbijasz w grzbiet przed płetwą grzbietową. Pijawki nabijaj po kilka za przyssawkę wprost na hak albo na włos z koralikiem. Kalmara (kawałek lub całego) nabij na hak i owiń nicią elastyczną, żeby nie zsunął się przy rzucie.

4. Wystaw zestaw i ustaw sygnalizację. Wyrzuć lub wywieź ciężarek, odłóż kij na stojak z sygnalizatorem elektronicznym, zamknij linkę w luźnym klipsie i dobierz luz, aż plecionka ułoży się na dnie. Przypon leży za ciężarkiem, a pływak trzyma przynętę 20–30 cm nad dnem. Branie suma to zwykle wyrwanie linki z klipsa i ciągły odjazd – zacinaj po wybraniu luzu, a nie na pierwszy sygnał.

Opuść uzbrojony zestaw do przezroczystej wody przy brzegu: ciężarek ma leżeć, a przynęta unosić się nad dnem z hakiem skierowanym w górę – jeśli hak dotyka dna, pływak jest za mały lub za daleko od haka. Chwyć plecionkę nad przelotką i pociągnij: przelotka ma przesuwać się po lince bez oporu, a koralik zatrzymywać ją na węźle krętlika. Pociągnij mocno za hak: węzły na plecionce sumowej nie mogą się przesunąć ani zacisnąć na koralikach. Przy rzucie z brzegu zrób pierwszy rzut bez przynęty i sprawdź, czy długi przypon nie owinął się wokół plecionki głównej – jeśli się owija, skróć go do 1 m albo rzucaj z przyponem trzymanym w dłoni do momentu wyrzutu.

• Ciężarek na odpinanym klipsie bezpiecznym – jak w karpiówce, ale w rozmiarze sumowym; w zaczepach zrywasz tylko ołów.
• Przypon krótszy, 60–80 cm – do rzutów z brzegu bez wywózki; mniej plątania, przynęta bliżej ciężarka.
• Bez pływaka podwodnego, z pop-upem na włosie – na łowiskach z twardym, czystym dnem; przynęta martwa (kawałek ryby) uniesiona pianką.
• Dwa haki pojedyncze zamiast kotwiczki – wymagane na części łowisk komercyjnych i w okresie ochronnym innych gatunków.

• Przypon równy długości wędki rzucany z brzegu – plątanina w locie; długie przypony wywozi się, krótkie rzuca.
• Pływak podwodny tuż przy haku – przynęta stoi pionowo i wygląda nienaturalnie, sum ją omija.
• Za lekki ciężarek przy rzucie na rzece – zestaw toczy się po dnie i ląduje w zaczepie przy brzegu.
• Klips zbyt mocno zaciśnięty – sum czuje opór i wypluwa, zanim sygnalizator zagra.
• Kalmar bez nici – spada przy rzucie, a Ty łowisz pustym hakiem całą noc.