Przynęta

Zanęty zimowe – ciemne, drobne i podawane w małych porcjach

Aktualizacja:

Zimą ryby jedzą mało, wolno i ostrożnie – i zanęta, która latem ściąga stado w kwadrans, w styczniu je płoszy albo syci na cały dzień. Zanęta zimowa jest ciemna (nie świeci na dnie w przejrzystej wodzie), drobno zmielona (nie karmi), bez słodkich aromatów (w zimnej wodzie pachną obco) i podawana w ilościach, które latem wydają się śmieszne: szczypta do przerębla, kulka wielkości orzecha na stanowisko. Jej główne zadanie to przyciągnąć ryby zapachem i drobinami oraz zatrzymać je kilkoma ochotkami – nie nakarmić.

Jak działa

W zimnej wodzie zapach rozchodzi się wolniej, a ryby żerują w krótkich oknach; drobna, pyląca zanęta tworzy niewielki obłok, który ryba wyczuwa z bliska i podchodzi, a brak grubych składników sprawia, że po zjedzeniu kilku drobin szuka dalej – i trafia na ochotkę na haku. Ciemny kolor nie kontrastuje z dnem, więc ostrożne płocie i leszcze nie omijają plamy. Dodatek żywej lub mrożonej ochotki i drobnych białych robaków to w zimowej zanęcie najważniejszy składnik – ryby zimą jedzą „mięso”, nie mąkę.

Kiedy stosować

Od późnej jesieni, gdy woda spada poniżej kilku stopni, przez cały okres pod lodem, do wczesnej wiosny; na mormyszkę w przeręblu, na spławik i feeder w kanałach, portach i głębokich rynnach jezior. Typowe cele: płoć, leszcz, krąp, okoń (przychodzi za drobnicą). Latem i w ciepłej wodzie zanęta zimowa jest za słaba – wraca zanęta na płoć lub na leszcza. Zimowiska płoci i okoni w kanałach pokazuje katalog: łowiska z płocią w całej Polsce.

Jak dobrać

Gotowe mieszanki „zima” – czarne lub ciemnobrązowe, drobne, z aromatem korzennym lub bez; na start najprostszy wybór. Własna: bułka tarta ciemna (przypalana), zmielone konopie, mąka z nasion, ziemia kretowa lub glina do przyciemnienia i obciążenia, szczypta soli; bez cukru i słodkich aromatów. Dodatki: ochotka drobna (żywa lub mrożona) – podstawa; białe robaki w małej ilości; odrobina kasterów. Aromaty: korzenne, pieprzowe, anyżowe, w śladowych ilościach – albo wcale. Ilość: pod lodem garść na przerębel na cały dzień; na kanale kilka kulek wielkości orzecha na start i po jednej co godzinę.

Jak uzbroić zestaw i podać zanętę

Nawilż niewielką ilość lekko (wilgotna, nie mokra), bez przesiewania na mrozie – zanęta zamarza, więc trzymaj ją w torbie przy ciele. Pod lodem: szczypta zanęty z ochotką do przerębla wprost (płytko) albo w zamykanym pojemniku – „karmniku” – opuszczonym na dno i otwartym tuż nad nim (głęboko, prąd); potem mormyszka z ochotką nad plamą. Na kanale i w porcie: kulka wielkości orzecha zbita mocno, rzucona w jeden punkt; spławik z ochotką nad plamą, hak nr 18–22, przypon 0,08–0,10 mm. Na feeder – mały koszyk z zanętą i ochotką, rzadkie rzuty.

Typowe błędy

  • Letnia zanęta zimą – jasna, słodka, obfita; ryby odchodzą albo się najadają.
  • Za dużo – pod lodem garść to maksimum na dzień; dokładanie co kwadrans psuje łowienie.
  • Brak ochotki w zanęcie – sama mąka zimą nie trzyma ryb.
  • Zanęta na mrozie – zamarznięta kulka to kamień; trzymaj w cieple i nawilżaj mało.

Najczęstsze pytania

Czy pod lodem w ogóle trzeba nęcić? Nie zawsze – okonie i aktywne płocie biorą bez zanęty; nęcenie pomaga zatrzymać stado płoci i leszczy w jednym przeręblu, zwłaszcza w środku zimy.

Mrożona ochotka działa? Do zanęty tak – zapach jest; na hak tylko żywa.

Gdzie to wykorzystać

Zanęta zimowa przydaje się na jeziorach, kanałach i portach zimą i wczesną wiosną. W katalogu sprawdzisz łowiska z płocią, łowiska z leszczem i łowiska z okoniem oraz informację w wizytówce, czy łowisko dopuszcza wędkowanie z lodu i nęcenie.

Powiązane