Zestaw spławikowy – spławik przesuwny, oliwka i śruciny krok po kroku

• Żyłka główna 0,16–0,20 mm na jezioro i kanał, 0,18–0,22 mm na rzekę
• Spławik przelotowy z oczkiem na dole lub spławik boloński z kilem i oczkiem, nośność 2–8 g zależnie od głębokości i nurtu
• Dwa stopery silikonowe (albo gumowe stopery z gotowego zestawu) dobrane do średnicy żyłki
• Oliwka przelotowa o masie 60–80 % nośności spławika
• Komplet miękkich śrucin w kilku rozmiarach i mikrokrętlik nr 20–24
• Przypon 0,10–0,14 mm o długości 20–50 cm z hakiem nr 12–18 wg tabeli rozmiarów
• Nożyczki i szczypce do zaciskania śrucin bez kaleczenia żyłki

1. Nasuń na żyłkę pierwszy stoper, spławik i drugi stoper. Kolejność od szczytówki: stoper górny, spławik (oczkiem lub rurką przelotową), stoper dolny. Górny stoper wyznacza głębokość łowienia – przesuniesz go palcami w górę lub w dół bez żadnego wiązania. Dolny stoper trzyma spławik nad oliwką, żeby ciało spławika nie uderzało w nią przy rzucie.

2. Nasuń oliwkę i zablokuj ją śruciną. Pod dolnym stoperem nasuń oliwkę przelotową o masie 60–80 % nośności spławika i zaciśnij pod nią jedną śrucinę, która nie pozwoli oliwce zsuwać się na krętlik. Na jeziorze oliwka ląduje mniej więcej 50 cm nad przyponem, w nurcie niżej – tam ciężar ma szybko ściągnąć przynętę do dna.

3. Rozłóż śruciny schodkowo i dowiąż mikrokrętlik. Poniżej oliwki zaciśnij dwie, trzy śruciny coraz mniejsze ku dołowi – największa najwyżej, najmniejsza 20–40 cm nad hakiem. Ta ostatnia sygnalizuje branie: gdy ryba ją podniesie, antena spławika wyjdzie z wody. Na końcu żyłki zawiąż mikrokrętlik (węzeł z artykułu Węzły do krętlika), a do niego przypon z hakiem zawiązanym jednym z węzłów do haka.

4. Wyważ spławik i ustaw głębokość. Przy brzegu dociąż zestaw tak, by nad wodą została sama antena albo jej połowa – wtedy spławik reaguje na najdrobniejsze dotknięcie. Potem przesuwaj górny stoper, aż przynęta zawiśnie tuż nad dnem (na przepływance z przytrzymaniem 20–40 cm głębiej niż głębokość wody, żeby przynęta szła po dnie).

Wrzuć zestaw bez przynęty na głębszą wodę przy brzegu: spławik ma stanąć pionowo w dwie, trzy sekundy, a nie kłaść się i powoli prostować (za mało wagi nisko) ani tonąć (za dużo wagi). Chwyć żyłkę nad górnym stoperem i podnieś zestaw – stoper nie może przesuwać się pod ciężarem oliwki; jeśli zjeżdża, dołóż drugi stoper obok albo weź grubszy. Unieś przynętę lekko kijem: ostatnia śrucina ma wyraźnie wynurzać antenę, co oznacza, że ryba podnosząca przynętę pokaże branie „na wynos”. Po kilku rzutach obejrzyj żyłkę przy śrucinach – ślady zgniecenia znaczą, że zaciskasz za mocno albo śruciny są za twarde.

• Zestaw na przepływankę – oliwka na 2/3 głębokości, jedna, dwie śruciny sygnalizacyjne 20–30 cm nad hakiem, krótki przypon 20–40 cm; w silnym nurcie cały ciężar jeszcze niżej, w spławiku przepływankowym o grubym ciele.
• Zestaw na jezioro – obciążenie rozłożone na więcej drobnych śrucin, przypon 40–50 cm, przynęta nieruchomo nad dnem; lepszy na ostrożne brania lina i karasia.
• Zestaw bez oliwki, na samych śrucinach – na płytką wodę i małe spławiki do 2 g; wolniej tonie, więc łowi też w toni, gdy płoć czy ukleja biorą wysoko.
• Zestaw bez krętlika – przypon pętla w pętlę wprost do żyłki głównej; mniej elementów, ale szybciej skręca się przy obrotowych przynętach.

• Spławik niedoważony – antena wystaje na kilka centymetrów, ryba czuje opór i wypluwa przynętę.
• Cała waga w jednym punkcie tuż nad hakiem – zestaw opada jak kamień, przypon plącze się o śruciny przy rzucie.
• Stopery za luźne – głębokość „ucieka” po każdym rzucie i przynęta leży na dnie bez kontroli.
• Śruciny zaciskane szczypcami na żyłce na sucho – zgniecenia, zerwania przy zacięciu większej ryby.
• Przypon grubszy niż żyłka główna – zaczep kosztuje cały zestaw zamiast samego haka.