Podbierak – jak dobrać siatkę, rozmiar i długość rączki

Spinningowy – kosz średni (40–60 cm), siatka gumowana lub z grubej, gładkiej żyłki (kotwiczki nie plączą się), krótka rączka, często składany na magnes albo pasek do noszenia na plecach. Spławikowy / feederowy – kosz średni, głęboka siatka z drobnego, miękkiego oczka, rączka teleskopowa 2–4 m do podbierania spod brzegu i z pomostu. Karpiowy – kosz duży (42–50 cali, czyli ponad metr), siatka głęboka z miękkiego, drobnego oczka, rączka 1,8–2 m dwuczęściowa; ryba wyjmowana w siatce razem z koszem na matę. Muchowy – mały, krótki, z drewnianą lub karbonową ramą i gumowaną siatką, noszony na magnesie za plecami. Sumowy – rzadko; na suma służy chwytak lub rękawica. Oczko siatki: drobne (ok. 6–10 mm) chroni śluz i płetwy, gumowane oczko nie tnie i nie plącze haków; grube, szorstkie siatki rybę kaleczą. Materiał rączki: karbon (lekki, drogi), aluminium, włókno szklane (ciężkie, tanie).

Pod rybę: szczupak, sandacz i okoń na spinning – kosz 50–60 cm gumowany, głębokość tak, by metrowy szczupak zmieścił się zgięty; karp, amur, jesiotr – kosz co najmniej 42 cale, siatka drobna i miękka, rama składana w „V”; leszcz, płoć, karaś na spławik i feeder – kosz 40–50 cm, drobna siatka, długa rączka. Pod brzeg: wysoki brzeg, pomost, trzciny – rączka teleskopowa 3–4 m; łódź i brodzenie – krótka rączka, kosz składany. Pod sposób łowienia: wędrujący spinningista – lekki, składany, na plecach; zasiadka – duży karpiowy na stojaku, zawsze rozłożony i w zasięgu ręki. Łowiska komercyjne często wymagają podbieraka o określonym rozmiarze i matę – pole „Wymagany sprzęt” w wizytówkach na mapie łowisk komercyjnych.

• Siatka przyjazna rybie – gumowana lub z gładkiej, drobnej żyłki; bez sznurkowych, szorstkich siatek.
• Głębokość kosza – ryba ma zmieścić się w całości, nie wisieć przez obręcz.
• Sztywność rączki – teleskopowa rączka ma nie uginać się pod rybą; sprawdź zablokowane segmenty.
• Składanie i waga – spinningowy ma rozkładać się jedną ręką; karpiowy ma mieć pływającą rączkę (nie tonie).
• Łączenie kosz–rączka – metalowe, gwintowane; plastikowe pęka.
• Bez marek i modeli – liczą się siatka, rozmiar i to, czy rozkłada się w sekundę.

Po łowieniu opłucz siatkę (śluz, muł) i wysusz rozłożoną – mokra siatka pleśnieje i śmierdzi; po słonej wodzie przepłucz słodką. Teleskopowe rączki rozsuń do wyschnięcia, posmaruj gwinty. Dziury w siatce łataj od razu – ryba znajdzie każdą. Na łowisku komercyjnym dezynfekuj siatkę, jeśli regulamin tego wymaga (choroby ryb przenoszą się między wodami).